๑
ฝนมาอีกรอบ พัดพาเรื่องราวมาเช่นทุกครั้ง
มีคนบอกว่า หากเราฝันถึงใคร แสดงว่าใครคนนั้นคิดถึงเรา
หากฝันถึงทุกวัน ยิ่งแสดงว่าใครคนนั้นคิดถึงเรามาก
เป็นคำอธิบายที่ฟังดูดี ยิ่งสำหรับคนมีความรัก
จริงหรือไม่ ใครเล่าจะรู้ ... ผมเชื่อแบบเดิมๆ มากกว่า

สร่างไข้ก็เลยยกเอาเครื่องเล่นเทปขึ้นมาปัดฝุ่น มันเล่นเทปไม่ได้นานแล้ว
ตามสภาพอายุขัยเกือบยี่สิบปี ไม่น่าเชื่อว่าอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เรียนมัธยม
คราวที่กินนอนอยู่กับเสียงเพลงและข่าวสารที่มาพร้อมกับสายลมในอากาศ
เพื่อนเก่าของผมยังรับวิทยุได้ แม้จะไม่สู้ของใหม่ แต่ก็ได้บรรยากาศเก่าๆ
กับดีเจในฝันของผมที่หลงรักสุ้มเสียงของเธอมาสิบกว่าปี
ห่างหายกันไปตามเหตุและผล ดีใจที่เห็นเธอมีเวทีแห่งใหม่อีกครั้ง
เวลาผ่านไปกลับหลงรักในความคิดความเชื่อของเธอที่คงมั่นอยู่เสมอ
.........

๒
หัดเขียนหนังสือผ่านแป้นพิมพ์ใหม่ (แต่เป็นของเก่า)
ไม่สู้จะคุ้นมือนัก อาศัยสัมผัสคุ้นเคยพอกล้อมแกล้มไปได้
Macintosh Color Classic อายุกว่าสิบปีทำหน้าที่ได้ดี
เอนหลังพิงขอบเตียง นึกถึงคำพูดที่อยากคุยให้ฟังช้าๆ
หลายเรื่องที่อยากเล่าแต่พูดไม่ออก คล้ายว่ายังไม่สบช่อง
ทั้งที่เป็นเรื่องบันเทิงเริงใจ เช่นการเดินทางผ่านหลายจังหวัด
เพื่อหนีเรื่องเฟ้อฝันของผู้ว่าฯ กรุงเทพฯ ที่จะแปลงเมืองผ่านสื่อ
ไปดูจินตนาการที่เป็นจริงของคนรุ่นก่อน เขาฝันแบบใดกัน
ถึงเนรมิตเมืองศรีสัชนาลัยได้ ความอิ่มเอมยังติดตา



วันที่ไปถึง .. น้ำยมยังไม่เอ่อล้นตลิ่งโถมบ้านเรือนเหมือนวันนี้
ฝนมาติดๆ กันไม่กี่เพลาจะท่วมทับดอกไม้ตลอดสองข้างทาง
ระหว่างสรรคโลกกับเมืองเชลียงแล้วหรือยัง ... ผมเสียดาย
.....

๓
ไปงานศพญาติผู้ใหญ่ที่ต่างจังหวัด บนเส้นทางที่ไม่คิดว่าจะได้ไปอีก
สายฝนไม่ได้ทำให้ผมเยือกเย็นลง แต่เพราะคิดว่าในเมื่อห้ามลมห้ามฝนไม่ได้
เราก็แค่ทำหน้าที่ที่คนอยากให้เป็นก็พอ ความรู้สึกส่วนตัวไม่ได้สำคัญเสมอไป
ดีใจที่ได้ใส่บาตรทำบุญ คิดถึงคนตายที่เขียนถึง อยากให้เขาได้รับ
ไปงานคนตาย แต่ได้เห็นชีวิตใหม่ ชีวิตน้อยๆ ที่เพิ่งลืมตาดูโลก
เจ้าหนูวัยสองเดือนทำผมเปียกตั้งแต่แรกอุ้ม
และอีกทั้งวันมีความสุขที่เห็นเขาใส่ชุดสวยๆ ที่ส่งไปให้
เบื่อความรู้มากเวลาไม่พาเดินเที่ยว แล้วก็พาลงอแงไม่ยอมนอน
ชอบเวลาที่เขานอนหลับอยู่ข้างๆ และเสียงร้องเวลาที่เราพูดด้วย



อนาคตจะเป็นใครไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่เป็นคนแบบใดสิน่าห่วง
เติบโตกับคนประเภทใดใช่ว่าต้องซึมซับทุกกลเม็ด
ผมพยายามไม่คิดมาก และไม่พูดอะไรออกไป
กับความรู้สึกที่เหมือนกับเห็นผืนผ้าสีขาวอยู่ตรงหน้านักวาดชั้นเลว
เราแค่ทำหน้าที่ที่คนอยากให้ทำก็พอความรู้สึกส่วนตัวไม่สำคัญเสมอไป
........

๔
ฝนเทมาอีกรอบเมื่อล่วงสู่วันใหม่
พ่อของรุ่นพี่ที่พาผมไปเยี่ยมบ้านที่พิษณุโลกพูดว่า
สมัยนี้เขาไม่รองน้ำฝนไว้กินอีกแล้วเพราะฟ้าสกปรก
เขารองไว้ใช้รดน้ำต้นไม้ ไว้ล้างจาน ล้างรถเท่านั้น
สำหรับคนที่โตมากับการกินน้ำฝนมันเศร้านะครับ
แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่มีคนคิดรองไว้ใช้ประโยชน์
คิดอยากจะถามฝนบางเม็ดเล่นๆ ว่า
นึกน้อยใจหรือเปล่าที่ตกนอกลู่นอกราง
ตกบนพื้นที่ที่คนเขามีน้ำประปาใช้กันสบาย
กลายเป็นฝนนอก ไม่นานก็เหือดแห้งจางไป
......

ลมฝนที่พัดผ่านในปีนี้ ไม่ได้กระหน่ำรุนแรงเหมือนปีก่อนๆ
แต่ก็พัดพาให้คนบางคนไปอยู่วงนอกโดยสมบูรณ์แบบ
ความเป็นไปของวันคืนพัดพาให้ออกห่างจากบางสิ่งไปเรื่อยๆ
คงจะยิ่งมากขึ้นๆ จนกระทั่งมองไม่เห็น ต่อไม่ติด สิ้นสุดหนทาง
พรุ่งนี้ฝนคงซา หากไม่ก็วันมะรืนหรือวันไหนสักวัน หาได้สำคัญอะไร
ภารกิจหน้าที่และความเป็นจริงก็ยังดำเนินต่อไปอย่างช้าๆ เช่นเดียวกับ
การสร้างทำอะไรเพื่อเริ่มต้นใหม่ก็งอกเงยทีละนิดๆ ไม่ต่างจากปะการัง
คืนก่อนก็ยังฝันถึง ส่วนคืนนี้ สายฝนโปรยปรายทั่วกรุงเทพฯ
อยากรู้แค่ว่า ... คุณเปียกฝนหรือเปล่า ?
.........

ตีสอง
คืนวันพุธที่ ๒๕ กันยายน ๒๕๔๗
บ้านสีฟ้าไม่มีวันกลับมาใหม่ หัวใจคนสลาย
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -