๑
กินเหล้ากับคนมีความรักนั้นย่อมดีกว่ากินเหล้ากับคนมีความทุกข์
เพราะอย่างน้อยรอบตัวของคนมีความรักย่อมแวดล้อมไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุข
เปี่ยมรอยยิ้ม ความมุ่งหวัง ความฝัน และสำนึกที่ดีต่อวันคืนที่เบื้องบนประทานมา
ใครจะชอบกินเหล้ากับคนมีความทุกข์มากกว่าคนมีความรักก็ช่างเขา
ไม่ขอยกเหตุมาถกเถียง ... เวลาทุกข์ใจผมกินเหล้าคนเดียว

กินเหล้ากับคนมีความรักมากว่าครึ่งปี คำพูดและการกระทำนำมาซึ่งมิตรภาพ
กาลเวลาทำให้เห็นว่า ใครคือคนจริง และคนแบบไหนควรอยู่วงนอก
สุราทำให้เห็นอารมณ์ในแง่มุมต่างๆ ทั้งในยามเข้มแข็งและอ่อนแอ
เราเคยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเรื่องธุรกิจสมัยใหม่ที่นำไอทีมาช่วยลดต้นทุนบริษัทเล็กๆ
เพราะเขาสนใจใคร่รู้ในเรื่องนี้ การดื่มกินของเราจึงไม่เคยหมดเรื่องสนทนา
มีหัวข้อและความคิดใหม่ๆ ให้ไปถึงเสมอ ทั้งเรื่องงานและเรื่องผู้คน

ผมนึกขอบคุณที่เขาและหญิงสาวของเขา
ช่วยให้ผมผ่านวันคืนในที่แห่งใหม่ได้อย่างราบรื่นและอบอุ่น
จนบางครั้งผมยังคิดไม่ได้ว่า คนข้างบนช่างขยันมอบหนังรักมาให้ดู
คงจะย้ำเตือนว่า หนังแนวนี้ยังมีอนาคตอยู่ เพียงแต่คนดูอย่าเพิ่งถอดใจ
...........

๒
ล่วงเข้าเดือนที่สามของปี คนมีความรักที่กินเหล้าด้วยกันบ่อยๆ ก็เริ่มมีความทุกข์
แต่นั่นก็คือบททดสอบที่นำมาซึ่งก้าวย่างต่อไป และแน่นอนความรักยังอยู่ข้างเขา
คอยช่วยเหลือเกื้อกูลให้คำปรึกษา และเป็นที่ไว้ใจได้มากที่สุดในยามชีวิตผกผัน
ในฐานะที่นับถือกัน ... ผมบอกให้เขาเบาใจในสิ่งที่ผมพอจะช่วยเหลือได้
ครับ ... ก็อย่างที่เขาว่ากันว่า คนมีความรักนั้นจะมีพลังพิเศษบางอย่างเกิดขึ้นในจิตใจ
อุปสรรคเป็นเพียงสิ่งที่มาช่วยแต่งแต้มให้ประวัติศาสตร์ของคนสองคนมีสีสันเท่านั้น

เขากับคนรักช่วยกันตั้งชื่อบริษัท มีหลายรายชื่อไล่เลียงกันมาและยื่นให้ผมดู
ทั้งคู่ชอบคำว่า Care เพราะอยากให้บริษัทรับขนส่งทางอากาศมีชื่อที่แตกต่างจากคนในวงการ
(ประเภท Cargo, Fast หรืออะไรเทือกนั้น) เป็นชื่อที่อบอุ่น ห่วงใยต่อสิ่งตนที่ดูแลรับผิดชอบ
เขาถามความคิดเห็นของผม ผมบอกว่า "ดี แต่ลองเติม i ตัวเล็กไปข้างหน้าซิ จะเป็นยังไง ?"
.........

เป็น iCare ... i จะย่อหรือจะสื่อถึงอะไรก็ตามแต่ แต่ที่สำคัญและจะต้องเป็นเสมอก็คือ
i ที่หมายถึงคนตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่ก้าวเข้ามาทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง ... ผมบอกกับเขา
ส่วนจะมีใครรู้ไหมว่า i care อะไร ... ก็ให้สโลแกนที่เรียบง่ายเป็นตัวบอกกล่าว
ว่าแล้วผมออกแบบโลโก้ นามบัตร ใบกำกับภาษี และเอกสารต่างๆ ภายใน
ในคืนนั้นทันทีเพราะต้องรีบจดทะเบียนบริษัท (ก็ทำไปแบบเมานั่นแหล่ะ)

ต่อเติมความฝันของคนอื่น เอาเชื้อฟืนที่หลงเหลือออกมาเป่า
ไล่เถ้าถ่านสีเทาออกไป ให้ไฟสร้างสรรค์ฟื้นคืนมา
แม้จะทำได้เพียงชั่วคราวก็ตามที แต่ก็ทำให้คนที่ยังเร่ร่อน
ค้นไม่พบเส้นทางของตน มีความสุขพอที่จะก้าวผ่านวันผ่านเดือนไปได้
...........

๓
กินเหล้ากับคนมีความรักมากว่าครึ่งปี รับฟังเรื่องมากมายเท่าที่เพื่อนเก่าจะนำพาเราไป
แต่ผมกลับไม่เคยเล่าเรื่องส่วนตัวเท่าใดนัก อยู่ๆ ก็ลอยมาสถิตย์ตรงนี้แล้ว
มันเป็นการยากกระมังที่จะเอ่ยถึงสถานการณ์ในอดีตและปัจจุบันออกมาให้กระจ่าง
จึงทึกทักเอาว่าไม่ควรจะแพร่งพราย โดยเฉพาะแง่มุมที่จะไม่สร้างความสุขให้ใคร
หากจะให้เดาว่า การคบหาใกล้ชิดสม่ำเสมอกับคนอย่างผมนั้นดีแย่เช่นไร ลึกๆ มันก็คงว่างเปล่า
แต่ผมมักจะเปรยเล่นๆ เสมอว่า ... กินเหล้ากับคนมีความรักนั้นย่อมดีกว่ากินเหล้ากับคนมีความทุกข์

อ่านหนังสือของคนเคยมีความรักมาแล้วก็หลายปี นับเป็นเรื่องส่วนตัวที่ผมพาไปทั้งนั้น
บางครั้งผมจึงอยากจะนำเรื่องดีๆ มาเล่าให้ฟังก่อนนอนเช่นเรื่องของเพื่อนรุ่นพี่คนนี้ของผม
อยากจะจบบรรทัดสุดท้ายด้วยอารมณ์สมบูรณ์แบบในคืนที่ฝนพรำเบาๆ กล่อมเรานอน
อยากมีอะไรมาทำให้เชื่อว่าพรุ่งนี้เราจะมีพลังงานที่ดีกว่ามาทดแทนน้ำมัน ... ประมาณนั้น
แต่เมื่อกลับไปอ่านบันทึกที่เขียนช่วงหลังๆ ผมได้พบข้อสรุปที่แสนจะจริง
และแฝงความเจ็บปวดที่ว่า ... ตัวหนังสือของคนมีความรัก ดีกว่าตัวหนังสือของคนที่รักจากไป
............

เที่ยงคืน ยี่สิบสามนาที
คืนวันอังคารที่ ๒๒ มิถุนายน ๒๕๔๗
บ้านสีฟ้าไม่มีวันกลับมาใหม่ หัวใจคนสลาย
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -